Een korte geschiedenis van de pottenbakkerskunst van Ochtrup
Ochtrup, als pottenbakkersplaats ver over de grenzen van het Münsterland bekend, is een stad met een lange historie. Van oudsher richtte de inheemse bevolking zich op de landbouw. Daarnaast deed men aan pottenbakken en weven.
Tegen het eind van de 16de eeuw vond er een harde, bloedige strijd plaats tussen de boeren van Bentheim en Gildehaus en de burgers van Ochtrup. Men vocht om de Brechte, een stuk woeste grond, rijk aan klei, waar men tot dan toe nauwelijks in geïnteresseerd was. In die tijd is waarschijnlijk de ontwikkeling van de potten- bakkerskunst van Ochtrup begonnen.
Bloeitijd van de pottenbakkerskunst was de 18de en de eerste helft van de 19de eeuw. Rond 1800 stonden in Ochtrup 23 pottenbakkerijen geregistreerd.
Tegen het eind van de 16de eeuw vond er een harde, bloedige strijd plaats tussen de boeren van Bentheim en Gildehaus en de burgers van Ochtrup. Men vocht om de Brechte, een stuk woeste grond, rijk aan klei, waar men tot dan toe nauwelijks in geïnteresseerd was. In die tijd is waarschijnlijk de ontwikkeling van de potten- bakkerskunst van Ochtrup begonnen.
Bloeitijd van de pottenbakkerskunst was de 18de en de eerste helft van de 19de eeuw. Rond 1800 stonden in Ochtrup 23 pottenbakkerijen geregistreerd.
Het museum is in verschillende tentoonstellingsruimte verdeeld. In de eerste plaats is het de bedoeling dat men een indruk krijgt van het aardewerk dat in Ochtrup vervaardigd is. Op de voormalige deel zijn keramische voorwerpen uit verschillende tijdperken te zien. De oudste voorwerpen stammen uit de 14/15de eeuw. Het gaat daarbij om gerestaureerd aardewerk van zwartbakkende klei dat bij het uitgraven van een bouwput in Ochtrup gevonden werd. Een door middel van een "Malhörnchen" beschilderd bord en een schaal uit een vondst in de bodem te Zwolle, gedateerd uit het jaar 1700, zijn bewijzen van de vroege handel van de pottenbakkers uit Ochtrup met het naburig Nederland. Sierschalen, pannekoekborden, potten en pannen uit de keuken en bloempotten uit twee eeuwen laten een grote variatie aan aardewerkprodukten uit Ochtrup zien. Kenmerkend voor deze artikelen is de "Malhorn"-beschildering, die sinds de Renaissance in Midden-Europa verbreid is. Blauwwitte keramiek is een bijzonderheid van de pottenbakkerskunst uit Ochtrup en wordt sinds het begin van de 20ste eeuw vervaardigd. Deze voorwerpen zijn voor een deel kunstig beschilderd en geven een beeld van het talent van sommige in Ochtrup werkende keramisten. Grote schalen en potten uit de 18de eeuw tonen in hun eenvoudige uitvoering de keukenuitrusting van die tijd.
Maar twee werkplaatsen in Ochtrup, Eiling en Ostkotte, vervaardigen tegenwoordig nog aardewerk.
Tegenover het pottenbakkersmuseum bevindt zich de pottenbakkerij Eiling, waarin tegenwoordig nog de traditionele versiering van de keramiek uit Ochtrup aangebracht wordt.
Tegenover het pottenbakkersmuseum bevindt zich de pottenbakkerij Eiling, waarin tegenwoordig nog de traditionele versiering van de keramiek uit Ochtrup aangebracht wordt.
Enkele oude foto's in het museum
Pottenbakkersfamilie Hermann Eiling (omstreeks 1920) Töpferstraße 10 in Ochtrup (D)
staande van links naar rechts: zoon Joseph, Elisabeth Schulz gehuwd met zoon Heinrich
zittende: moeder Elisabeth Eiling-Laurenz en Hermann Eiling
staande van links naar rechts: zoon Joseph, Elisabeth Schulz gehuwd met zoon Heinrich
zittende: moeder Elisabeth Eiling-Laurenz en Hermann Eiling
(foto's genomen in en om het museum door Huub Eiling)
Foto: Naambordje aan gevel
Bijzonder populair en alom bekend is de "Ochtruper Nachtigall", een waterfluit, die gevuld met water, het gezang van de nachtegaal verbluffend nabootst.
Foto: Elisabeth Eiling maakt hierde "Ochtruper Nachtigall"
Pottenbakkerij Eiling
Familie Eiling (omstreeks 1934)
(foto: Vaas uit 1910, Franz Eiling)